Józef Ignacy Kraszewski
Z siedmioletniej wojny. Opowiadanie historyczne
Najpiękniejsze baśnie polskie - kolorowe ilustracje, kreda, duża czcionka
Polska w czasie trzech rozbiorów 1772-1799 Tom 1 - Studia do historii ducha i obyczaju 1772-1787
Najpiękniejsze baśnie polskie (Uszkodzona okładka) - kolorowe ilustracje, kreda, duża czcionka
Józef Ignacy Kraszewski był polskim publicystą, malarzem, encyklopedystą, historykiem i pisarzem. Zapisał się w historii jak autor, który w dziejach Polski wydał najwięcej wierszy i książek. Przyszedł na świat 28 lipca 1812 roku w Warszawie.
Józef Ignacy Kraszewski – książki i życie
Kraszewski studiował literaturę na Uniwersytecie Wileńskim. W 1830 za udział w związku młodzieżowym został aresztowany. Dopiero dzięki staraniom rodziny zwolniono go w 1832 roku. Początkowo pracował jako dziennikarz. Pisał dla czasopism oraz tworzył powieści. W 1859 roku został redaktorem w „Gazecie Codziennej”, a 4 lata później postanowił wyjechać do Drezna. Jednak wciąż utrzymywał kontakt z Polską. Nadsyłał swoje artykuły, książki i listy, które były później wydawane. W 1873 roku Józef Ignacy Kraszewski postanowił zająć się tylko życiem literackim. Zaangażował się również z krytykę konserwatywnego ustroju.W swoich utworach dzielił się spostrzeżeniami dotyczącymi kwestii obyczajowych czy społecznych. Łącznie wydał ponad 600 tomów, z czego 232 stanowią powieści. Oprócz nich znajdują się jeszcze publikowane artykuły, prace redakcyjne oraz zachowana korespondencja prywatna. Wśród jego książek pojawiają się takie tytuły jak „Stara baśń”, „Wspomnienia Polesia, Wołynia i Litwy”, „Chata za wsią” czy „Syn Jazdona”. Pod koniec życia oskarżono Kraszewskiego o szpiegostwo i osadzono go w Magdeburgu. Ostatnie lata pisarz spędził głównie we Włoszech i Szwajcarii. Odszedł w wieku 75 lat, 19 marca 1887 roku w Genewie.